Czy musisz tłumaczyć umowę z cudzoziemcem?

Umowa z konsumentem

Za konsumenta będziemy uważali osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą, która w chwili zawarcia umowy ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Jeżeli zawieramy umowę z taką osobą i ma być ona wykonana lub wykonywana na terytorium Polski wówczas obowiązkowo umowa taka musi być sporządzona w języku polskim, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby sporządzić ją również w innej, dodatkowej wersji językowej.

Należy jednak pamiętać, że konsument ma prawo zażądać sporządzenia umowy w obcym języku, którym się posługuje. Jeśli zwróci się z takim wnioskiem do przedsiębiorcy, wówczas umowę należy sporządzić w dwóch wersjach językowych.

Umowa z pracownikiem

Tak samo jak z konsumentami sprawa ma się w przypadku zawierania umowy o pracę oraz sporządzania wszelkiej dokumentacji towarzyszącej (regulaminy, oświadczenia, formularze itp.) – jeżeli pracownik w chwili zawarcia umowy mieszka w Polsce a praca ma być świadczona też w Polsce wówczas dokumenty obowiązkowo należy sporządzić w języku polskim (można też w dodatkowej wersji językowej).

Pracownik, podobnie jak konsument, może zażądać od pracodawcy by umowa została sporządzona w dodatkowym, wskazanym przez niego języku, który jest mu znany.

Umowa z innym przedsiębiorcą

Jeśli stroną umowy jest inny przedsiębiorca, wtedy przysługuje większa dowolność – język umowy wybierają strony, zgodnie z ich preferencjami. Może ona być w całości sporządzona w języku obcym. Może mieć dwie wersje językowe. Jak chcecie. Bez znaczenia jest miejsce zamieszkania, siedziby czy wykonania umowy.

Warto jednak pamiętać o trzech kwestiach:

• W razie sporu przed sądem w oparciu o umowę sporządzoną w obcym języku, konieczne będzie jej tłumaczenie na język polski. -Nie ma co liczyć na to, że sędzia sam sobie ją przetłumaczy nawet jeśli zna język, w którym napisana została umowa. Najczęściej sam nakaże Ci przesłać tłumaczenie umowy (w większości wypadków przysięgłe tj. to droższe).
• W umowie powinny pojawić się oświadczenia, że język umowy jest dla stron zrozumiały.
• Umowa powinna wprost wskazywać, która wersja językowa będzie wiążąca, w razie wątpliwości co do jej brzmienia.

Podsumowanie

Jeśli stroną umowy nie jest konsument ani pracownik, może ona być sporządzona w dowolnym języku, a jeśli miałby być to język inny niż polski, to najlepiej sporządzić ją od razu w dwóch wersjach językowych – polskiej i obcojęzycznej oraz wskazać, która z nich jest wiążąca. Jeśli stroną umowy jest konsument albo pracownik, wtedy obligatoryjnie umowa musi być w języku polskim. Obowiązek sporządzenia jej w dwóch językach powstanie dopiero wtedy, gdy konsument albo pracownik tego zażąda i wskaże język.